وديگر أصول ومبادى دين است ؛ به‌طورى كه مىتوان گفت : « هر نويسنده ومحققي كه بخواهد با كمال جديّت واخلاص واعتقاد به حقايق فوق وارزشهاى ثابت انساني ، براي تتبع وانديشه وتحقيق وتأليف دربارهء حادثهء كربلا تصميم بگيرد ، قطعا بايد از صفا وايمان درونى به خدا وابديّت وتحوّل به سوى كمال برخوردار باشد ؛ زيرا چنين كارى ، بحث وبررسى وجمع‌آورى حقايق دربارهء يك تمدن يا يك فرهنگ بشرى معمولى نيست كه در برهه‌اى از تاريخ ودر قطعه‌اى از زمين بروز كرده وچند صباحى به اعتلا رسيده وآنگاه غروب كرده باشد ؛ بلكه بررسى وتحقيق پيرامون مجموعه‌اى از وقايع است كه به انگيزهء ثابت‌ترين عظمتها وارزشها به وجود آمده ومحقق تحليلگر ومطالعه‌كننده را تحت تأثير شديد بايستگيها وشايستگيها قرار داده وموجبات وحشت ونفرت أو را از وقاحت رويارويى وتضاد با آن بايستگيها وشايستگيها فرآهم آورده است » . 2 - اينكه جريان خونين نينوا بااهميّت‌ترين وسخت‌ترين آزمايشى بوده كه در طول تاريخ از انسان مشاهده شده ، يك حقيقت است . اين آزمايش ، ميدانى بسيار وسيع براي نبرد عقل ووجدان ومنطق واحساس باز كرد تا در نتيجة ، همهء گفتارها ، انديشه‌ها وكردارهاى ملكوتي اردوى الهى امام حسين عليه السّلام به شكوفايى نهايى خود برسد . 3 - . . . فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفاءً وَأَمَّا ما يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِي الْأَرْضِ . . . ( الرّعد / 17 ) ( امّا كف ناپايدار است وبه كنار انداخته مىشود وآنچه سودمند به حال مردم است ، در روى زمين پايدار مىماند ) . تبيين آيهء فوق در فاجعهء كربلا - كه به اعتراف تحليلگران آن ، سخت‌ترين فاجعه‌اى است كه تاكنون در تاريخ بشرى به وقوع پيوسته است - صورت گرفت ؛ زيرا سرور شهيدان وبزرگترين پيشتاز فداكاران حق وحقيقت ، در اين فاجعه - كه با كمال آرامش ومديريت محيّر العقول آن را اداره كرد - متّكى بر ثابت‌ترين أصول و